พี่ตอบ
จอยคะ อย่างแรกเลย พี่อยากให้จอยรู้ว่าจดหมายแบบนี้เราได้รับเยอะที่สุดในบรรดาจดหมายทั้งหมด และเกือบทุกฉบับมาถึงในปีที่สอง ไม่ใช่ปีแรก เพราะปีแรกทุกอย่างยังใหม่ ยังตื่นเต้น ยังมีเรื่องต้องจัดการ พอถึงปีที่สอง ความตื่นเต้นหมดแล้วแต่ภาษายังไม่มา และความเงียบก็เริ่มดังขึ้นทุกวัน
จอยไม่ได้อ่อนแอ และจอยไม่ได้เนรคุณใคร จอยแค่กำลังอยู่ในช่วงที่หนักที่สุดของการย้ายประเทศ
ข้อแรก: อย่าตัดสินใจเรื่องถาวรในเดือนที่มืดที่สุด
ถ้าตอนนี้คือกลางฤดูหนาวทางเหนือ พี่ขอให้จอยอย่าเพิ่งซื้อตั๋วเที่ยวเดียว ไม่ใช่เพราะการกลับบ้านผิด แต่เพราะการตัดสินใจเรื่องที่เปลี่ยนชีวิตทั้งชีวิตในเดือนที่แสงแดดมีวันละไม่กี่ชั่วโมง มักจะเป็นการตัดสินใจคนละแบบกับที่จอยจะตัดสินในเดือนพฤษภาคม
ตั้งเส้นตายไว้เลยค่ะ บอกตัวเองว่า "ฉันจะลองสามอย่างจนถึงเดือนพฤษภาคม แล้วจะตัดสินใจอีกที" การมีวันที่ชัดเจนทำให้ช่วงนี้ทนได้ขึ้นเยอะ เพราะมันไม่ใช่ความไม่มีที่สิ้นสุดอีกต่อไป
ข้อสอง: รู้ก่อนว่าการกลับกระทบอะไรบ้าง
เรื่องนี้ไม่มีใครบอกจอย และมันสำคัญมาก ใบอนุญาตย้ายไปอยู่กับคู่ของสวีเดนผูกกับความสัมพันธ์ และการขอถิ่นที่อยู่ถาวรมีเงื่อนไขเรื่องระยะเวลาที่ถือใบอนุญาตมา จอยอยู่มาสองปี ซึ่งแปลว่าจอยอาจอยู่ใกล้จุดสำคัญกว่าที่คิด รายละเอียดทั้งหมด รวมถึงข้อยกเว้นในกรณีต่างๆ อยู่ที่ หย่า สวีเดน และเงื่อนไขใบอนุญาตอยู่ที่ วีซ่าแต่งงาน สวีเดน
พี่ไม่ได้บอกให้จอยอยู่ต่อเพื่อเอกสารนะคะ พี่บอกให้จอยรู้ราคาของแต่ละทางเลือกก่อนเลือก การกลับไทยไปเยี่ยมแม่หลายสัปดาห์ กับการย้ายกลับถาวร เป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิงในสายตากฎหมาย ก่อนตัดสินใจอะไร ให้เขียนอีเมลถาม Migrationsverket ตรงๆ ว่ากรณีของจอยเป็นยังไง และเก็บคำตอบเป็นลายลักษณ์อักษรไว้
ข้อสาม: สามอย่างที่ต้องลองก่อนถึงเดือนพฤษภาคม
ลง SFI ทันที ข้อนี้เร่งด่วนที่สุด SFI เรียนฟรีและเป็นสิทธิ์ของคนที่ขึ้นทะเบียนราษฎรแล้ว ไม่ใช่ความกรุณาของใคร สมัครที่เทศบาลที่จอยลงทะเบียน และเทศบาลยังมีปฐมนิเทศสังคมประมาณ 100 ชั่วโมงที่จัดเป็นภาษาไทยได้ด้วย สิ่งที่ SFI ให้จอยไม่ใช่แค่ภาษา แต่คือการมีที่ต้องไปทุกเช้า และห้องเรียนที่เต็มไปด้วยคนที่เหงาเหมือนกัน นั่นคือที่ที่เพื่อนคนแรกของจอยจะอยู่
หาคนไทยในเมืองให้เจอหนึ่งคน ในสวีเดนมีคนเกิดในไทยอยู่ราวสี่หมื่นหกพันคน และกระจายไปถึงเมืองเล็กทางเหนือจริงๆ ไม่ใช่แค่สตอกโฮล์ม ลองหาร้านอาหารไทย ร้านนวด หรือกลุ่มเฟซบุ๊กของจังหวัดที่จอยอยู่ ถ้าไปวัดได้เป็นครั้งคราวยิ่งดี รายชื่อและรายละเอียดชุมชนอยู่ใน ชีวิตที่นั่น สวีเดน
จองตั๋วกลับไทยไว้ล่วงหน้าหนึ่งใบ ไม่ใช่ตั๋วหนี แต่เป็นตั๋วเยี่ยมแม่ ตั๋วที่จองแล้วคือยาแก้คิดถึงบ้านที่ได้ผลที่สุดเท่าที่พี่เคยเห็น เพราะมันเปลี่ยน "ฉันไม่รู้ว่าจะได้เจอแม่อีกเมื่อไหร่" ให้กลายเป็นวันที่แน่นอนบนปฏิทิน
เพิ่มอีกสองอย่างเล็กๆ ที่คนที่ผ่านฤดูหนาวแรกๆ มาได้ทำเหมือนกันหมด คือซื้อไฟบำบัดแสงตั้งแต่ตุลาคม และกินวิตามินดี ฟังดูเล็กน้อยแต่ช่วยได้จริง
ข้อสี่: คำถามที่ต้องตอบตัวเองให้ตรง
จอยเขียนว่าสามีดี ไม่เคยทำร้าย แต่ทำงานทั้งวันและเพื่อนเขาเป็นคนวัยเดียวกับเขาหมด พี่อยากให้จอยแยกให้ชัดว่าความเหงานี้มาจากประเทศ หรือมาจากการที่เขาไม่ได้ช่วยพาจอยเข้าไปในชีวิตของเขาเลย
ถ้าเป็นอย่างแรก มันแก้ได้ด้วยสามอย่างข้างบน ถ้าเป็นอย่างที่สอง ต้องคุยกับเขาตรงๆ ว่าจอยต้องการอะไร เช่น ให้เขาพาไปงานที่เขาไปด้วย ให้เขาช่วยพาไปสมัคร SFI ให้เขาสอนภาษาสวีเดนวันละยี่สิบนาที หรือให้เขายอมย้ายไปเมืองที่ใหญ่กว่านี้ถ้าเป็นไปได้ ผู้ชายหลายคนไม่รู้เลยว่าภรรยาอยู่บ้านคนเดียวแล้วเป็นยังไง เพราะเขาไม่เคยอยู่ในสถานะนั้นมาก่อน เขาต้องได้ยินจากปากจอยเป็นคำพูดตรงๆ ไม่ใช่จากน้ำตา
สัปดาห์นี้
เอกสารที่ต้องเตรียม
- โทรหรือเข้าเว็บเทศบาลที่จอยลงทะเบียน แล้วสมัคร SFI ให้ได้ภายในอาทิตย์นี้
- เขียนอีเมลถาม Migrationsverket ว่าถ้าออกนอกสวีเดนนานๆ กรณีของจอยกระทบอะไรบ้าง
- หาคนไทยในเมืองหรือจังหวัดใกล้เคียงหนึ่งคน แล้วทักไปคุยจริงๆ ไม่ใช่แค่กดติดตาม
- คุยกับสามีหนึ่งครั้งแบบตรงๆ บอกเขาสามอย่างที่จอยต้องการจากเขา และนัดวันจองตั๋วกลับไปหาแม่
จอยอยู่มาสองปีในประเทศที่มืดครึ่งปีโดยไม่มีภาษาและไม่มีเพื่อน นั่นไม่ใช่ความอ่อนแอเลยสักนิดค่ะ ตอนนี้จอยแค่ต้องการแผน ไม่ใช่ความอดทนเพิ่ม
คำถามที่พบบ่อย
อยู่ต่างประเทศแล้วเหงามาก เป็นเรื่องปกติไหม?
+
เรียน SFI ฟรีไหม สมัครที่ไหน?
+
ถ้ากลับไทยนานๆ จะเสียสิทธิ์อยู่ต่อไหม?
+
หางานแรกในสวีเดนยังไง ถ้าภาษายังไม่ได้?
+
ถ้ามีคำถามที่คู่มือยังไม่ได้ตอบ ส่งมาได้เลย เราตอบฉบับที่น่าสนใจที่นี่ ใช้แค่ชื่อเล่นและจังหวัด ไม่เปิดเผยอีเมล hello@farang.app · หน้าติดต่อ
